Praca zdalna to formuła wykorzystywana przez wielu pracodawców, zwłaszcza tych pozyskujących pracowników za granicą. Wielu z nich nie zdaje sobie sprawy ze związanego z tym ryzyka podatkowego. Okazuje się bowiem, że w opinii organów podatkowych zatrudnianie pracowników wykonujących pracę w formie zdalnej z ich miejsca zamieszkania położonego w Polsce, może doprowadzić do powstania zakładu podatkowego na jej terenie. Tego typu stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 lutego 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4010.655.2021.2.BD).

Stan faktyczny

Zgodnie z prezentowanym stanem faktycznym spółka z siedzibą w Niemczech, której przedmiotem działalności było m.in. udzielanie wsparcia organizacjom w procesach rekrutacyjnych, zatrudniała pracowników na terenie Polski. W zakresie ich obowiązków leżały czynności administracyjne, takie jak np. bieżące wsparcie klientów spoza Polski, zapewnienie nieprzerwanego dostępu do świadczonych usług czy zarządzanie projektami. Miejscem wykonywania przedmiotowych zadań były miejsca zamieszkania poszczególnych pracowników, przy czym nie zostały one oznaczone jako siedziba spółki niemieckiej lub miejsce spotkań z klientami. W związku z tak zaprezentowanym stanem faktycznym spółka zadała pytanie,  czy na terytorium Polski powstanie jej zakład, co będzie wiązało się z obowiązkiem odprowadzenia podatku CIT na terenie Polski.

Stanowisko Dyrektora KIS

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Nawiązując do treści art. 5 ust. 4 przedmiotowej umowy, określenie to nie obejmuje jednak działań o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym. 

W wydanej interpretacji organ uznał, że miejsca zamieszkania pracowników stanowią stałe placówki spółki niemieckiej, a wykonywane czynności nie posiadają charakteru przygotowawczego lub pomocniczego. 

Organ, powołując się na Komentarz do Modelowej Konwencji OKCD, wskazał, że dla zaistnienia zakładu konieczna jest więź geograficzna między placówką a miejscem rozumianym jako określone pomieszczenie, mieszkanie lub też wydzielona przestrzeń,  nawet jeśli przedsiębiorca nie ma tytułu prawnego do tej przestrzeni. Dyrektor KIS wskazał, że czynności wykonywane przez pracowników na terenie Polski nie mają wyłącznie przygotowawczego lub pomocniczego charakteru, bowiem wykonują oni działania, bez których wnioskodawca nie mógłby świadczyć swoich podstawowych usług.

Podsumowanie

Zgodnie z zaprezentowanym stanowiskiem, zakład podatnika powstaje nawet wtedy, gdy pracownicy świadczą pracę z własnych miejsc zamieszkania, nawet jeśli pracodawca nie posiada tytułu prawnego do tej przestrzeni. Co więcej, biorąc pod uwagę, że poszczególne mieszkania nie stanowiły siedziby spółki ani miejsca spotkań z klientami, pracodawca nie miał prawa wstępu do wskazanych pomieszczeń.

Przedstawiona argumentacja wzbudza istotne wątpliwości co do jej poprawności i zgodności z Komentarzem OECD oraz zdaje się odbiegać od stanowiska prezentowanego w orzecznictwie. Powyższe wskazuje na zasadność skorzystania z prawa do zaskarżenia interpretacji, w których taka argumentacja została zaprezentowana.

Pliki do pobrania